De erflater kan zelf bepalen hoeveel hij aan wie wil nalaten

De erflater is volledig vrij om te beslissen wat er na zijn of haar overlijden met zijn of haar vermogen moet gebeuren. Opdat een testament echt geldig zou zijn, is het echter van belang dat de erflater vertrouwd is met de bijzonderheden van het opstellen van het testament. Kleine fouten in de formulering kunnen er al toe leiden dat delen van het testament niet correct worden geïnterpreteerd of helemaal niet geldig zijn. Daarom is het absoluut noodzakelijk dat het testament juridisch ondubbelzinnig is.

Feiten over het verplichte deel

Naaste familieleden kunnen niet volledig worden uitgesloten van de nalatenschap van de erflater. Zelfs in geval van een in het testament overeengekomen onterving kan de verwant de wettelijke verplichte portie vorderen. Overigens kan de onterving zonder opgaaf van redenen geschieden.

Het heeft dus geen zin dat de erflater een persoon onterft die recht heeft op het verplichte deel. Dit leidt alleen maar tot geschillen. Erfelijkheid is niettemin mogelijk.

Het verplichte deel bedraagt de helft van het wettelijke deel van de nalatenschap. Het verplichte deel wordt door de probatierechter niet automatisch aan de erfgenaam toegekend. Het verplichte deel wordt ook niet vermeld in de verklaring van erfrecht. Dit betekent dat het verplichte deel eerst door de begunstigde van het verplichte deel moet worden opgeëist van de andere erfgenamen.

Er zijn echter bijzondere omstandigheden waarin de erflater het kind mag onterven op zodanige wijze dat het kind het verplichte deel niet kan erven. Dit is het geval indien het kind wegens een strafbaar feit is veroordeeld tot een gevangenisstraf van ten minste één jaar zonder voorwaardelijke vrijlating.

Indien ook een kind van de verplichte portie moet worden beroofd, moet de erflater de motieven daarvoor in het testament vastleggen. Een andere rechtsgeldige reden is indien de begunstigde van de verplichte portie het leven van de erflater of een andere naaste persoon nastreeft. Indien de begunstigde van de verplichte portie zich schuldig heeft gemaakt aan een misdrijf, zoals diefstal of lichamelijk letsel jegens de erflater, kan hem of haar ook het recht op de verplichte portie worden ontnomen.

Recht op een verplichte portie?

Maar welke personen gelden als nabestaanden en hebben dus recht op een verplichte portie? Ook kinderen. Het maakt niet uit of het biologische of geadopteerde kinderen zijn. Als de overledene op het moment van overlijden gehuwd was, telt de echtgenoot ook mee als naaste familielid. Hetzelfde geldt voor een geregistreerd partnerschap. Als de overledene geen kinderen heeft, tellen de ouders mee als naaste verwanten. Broers en zussen van de overledene hebben daarentegen geen recht op een verplichte portie.

Het verplichte deel van de erfgenaam kan worden verhoogd indien de erflater tot tien jaar voor zijn of haar overlijden schenkingen heeft gedaan aan andere familieleden. Dit is een aanspraak op een aanvulling op het verplichte gedeelte. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer de erflater vijf jaar voor zijn overlijden een goed heeft weggegeven. De begunstigde van het verplichte deel kan eisen dat het verplichte deel wordt berekend zoals het zou zijn geweest indien de schenking niet was gedaan. Zijn of haar verplichte deel stijgt daardoor.

Er zij op gewezen dat de begunstigde van het verplichte deel niet de eigenaar van de nalatenschap is. Hij heeft dus geen enkele zeggenschap over wat er met het landgoed moet gebeuren.

Ook in het testament moet de wettelijke erfopvolging in acht worden genomen, wil het zijn geldigheid niet verliezen. Indien de erflater zich niet aan de erfopvolging heeft gehouden, kan de betrokkene zijn of haar aanspraken voor de rechter afdwingen.

Indien de aanspraak op het verplichte deel niet binnen drie jaar na het overlijden van de erflater wordt geldend gemaakt, verliest de aanspraak haar geldigheid. Bovendien wordt de aanspraak op het verplichte deel pas geldig wanneer de erflater is overleden. Het verplichte deel kan niet worden opgeëist tijdens het leven van de erflater.

Nalatenschap en legaten: verplichte portie

Bereken het verplichte deel – Instructies

Wettelijke erfopvolging in geval van erfenis

Wettelijke erfopvolging is altijd van toepassing als de erflater geen testament heeft gemaakt. Als er geen verwanten zijn, gaat de erfenis naar de staat. In Duitsland is dit echter bijna nooit het geval.

In het erfrecht wordt verwantschap onderverdeeld in verschillende graden van rangorde.

Als er erfgenamen van orde I zijn, zijn erfgenamen van orde II volledig uitgesloten.

De kinderen van de overledene en de kleinkinderen behoren tot de eerste graad van de orde. De kinderen erven in gelijke delen. Als een van de kinderen al overleden is, erven zijn of haar kinderen.

Bloedverwant in de tweede graad

Als een overledene geen kinderen of kleinkinderen nalaat, erven de tweedegraads familieleden. Daartoe behoren de ouders van de overledene en de broers en zussen. Indien een broer of zus reeds is overleden, gaat de erfenis over op hun kinderen, de nichten en neven. Indien er geen bloedverwant in de tweede graad is, zijn de grootouders en hun kinderen de bloedverwanten in de derde graad. Dat zijn dan de ooms en tantes en de neven en nichten.

Echtgenoot

Als er geen huwelijkscontract is gesloten en het beginsel van gemeenschap van goederen van toepassing is, krijgt de echtgenoot van de overledene de helft van de erfenis samen met de kinderen. Naast de ouders en broers en zussen krijgt de echtgenoot zelfs driekwart van de erfenis.

Dit kan gevaarlijk zijn als bijvoorbeeld een eigenschap wordt geërfd. In dit geval heeft de echtgenoot er geen alleenrecht op. Om dit probleem te vermijden, kiezen veel echtgenoten voor het testament van Berlijn.

Berlijn zal

In een Berlijns testament erft de langstlevende echtgenoot alles. De kinderen zijn uitgesloten als erfgenamen. Pas na het overlijden van de tweede echtgenoot gaat de nalatenschap over op de kinderen. Op die manier gaat het eigendom over op de echtgenoot zonder dat er een geschil over de erfenis ontstaat. Maar zelfs in dat geval kunnen kinderen het testament van de erflater terzijde schuiven en het verplichte deel opeisen.

Om dit te voorkomen kan aan het testament een boeteclausule worden toegevoegd indien het verplichte deel wordt opgeëist. Dit heeft echter meestal niet het gewenste effect van de erflater. Kinderen kunnen ook na het overlijden van een van de ouders aanspraak maken op hun verplichte portie. Dit wordt echter economisch minder aantrekkelijk, aangezien de erfenis hoger is na het overlijden van de tweede ouder.

Ouders zijn niet verplicht hun kinderen gelijk te behandelen in het testament

Ouders zijn niet verplicht hun kinderen in het testament gelijk te behandelen, ook al zou dit geschillen na het overlijden kunnen voorkomen. Het is echter niet mogelijk om bepaalde bestanddelen van de nalatenschap alleen aan bepaalde kinderen na te laten. Bijvoorbeeld dat het eerste kind alleen het onroerend goed erft, terwijl het tweede kind erfgenaam wordt van de effecten. In plaats daarvan kan alleen worden bepaald met welk quotum het individuele kind hoeveel van het totale erfdeel ontvangt.

Testament en voogdij

Wil het testament van de erflater geldig zijn, dan moet het handgeschreven zijn en uiteraard ondertekend. Het is absoluut fataal om het testament op de computer te typen om redenen van betere leesbaarheid. Zelfs als het ondertekend is, is het niet geldig.

De meeste erflaters kiezen ervoor om het testament thuis te bewaren. Dit houdt echter het risico in dat het verloren gaat, na het overlijden niet kan worden teruggevonden of dat een van de erfgenamen het laat verdwijnen als het in zijn of haar handen valt en hem of haar benadeelt.

Daarom is het raadzamer het testament aan de erfrechtbank over te dragen. Hierdoor wordt gewaarborgd dat de verklaring in elk geval na het overlijden van de erflater kan worden gebruikt. Wie van deze vorm van bewaring afziet, doet er goed aan een vertrouwenspersoon in te lichten over het bestaan en de vindplaats van het testament.

Alimentatie voor kinderen en echtgenoten – de regelingen volgens de wet

De kwestie van alimentatie na een echtscheiding is vaak niet gemakkelijk op te lossen, vooral als er gemeenschappelijke kinderen uit het huwelijk zijn voortgekomen. Alimentatievorderingen voor de kinderen kunnen worden ingediend door de ouder die voor de kinderen zorgt, maar hoe zit het met hun eigen alimentatievorderingen? Wanneer kunnen alimentatievorderingen worden ingediend en wanneer moeten zij worden betaald en wanneer niet?

De vereisten – strenge regels na echtscheiding

In de periode tussen de scheiding en de officiële echtscheiding is er de scheidingsalimentatie. Dit kan worden gevorderd door de echtgenoot die minder verdient. Zodra de echtscheiding definitief is, gelden echter andere regels. In principe moeten beide echtgenoten na de scheiding in hun eigen onderhoud kunnen voorzien, maar in de praktijk is dat zelden het geval. In bepaalde gevallen ontstaat een alimentatievordering. Daartoe behoren de zorg voor gemeenschappelijke kinderen, vorderingen wegens ouderdom, ziekte/gebrek of werkloosheid, maar ook aanvullende alimentatie, alimentatie voor schoolgaande kinderen en alimentatie op grond van billijkheid.

Een andere voorwaarde volgens de wet is dat de echtgenoot die alimentatie eist behoeftig moet zijn en een reden moet hebben om alimentatie te eisen. De echtgenoot die alimentatie moet betalen, moet echter ook in staat zijn om te betalen, d.w.z. moet ook in staat zijn om de alimentatievordering te betalen. Bovendien is het zo dat hoe langer het huwelijk heeft geduurd, des te waarschijnlijker het is dat er een eis tot alimentatie zal worden ingediend.

• De echtgenoot die alimentatie vraagt, moet behoeftig zijn en de echtgenoot die alimentatie betaalt, moet in staat zijn te betalen.
• Er moet een reden voor alimentatie bestaan, anders kan geen alimentatie worden gevorderd

Wie krijgt alimentatie en wie moet het betalen?

Alimentatie wordt alleen betaald aan hen die het nodig hebben. Dit betekent dat men niet in staat is in zijn levensonderhoud te voorzien met zijn eigen inkomen en vermogen. De behoeftige echtgenoot moet echter actief trachten passend betaald werk te vinden om aanspraak te kunnen maken op alimentatie. Het wordt passend geacht als het overeenstemt met onderwijs, leeftijd, bekwaamheden en gezondheidstoestand. Indien de echtgenoot die alimentatie ontvangt, gaat samenwonen met een nieuwe partner, kan de aanspraak op alimentatie vervallen volgens artikel 1579 nr. 2 BGB.

Alimentatie wordt alleen betaald door degenen die kunnen betalen. Dit betekent dat men in staat moet zijn de alimentatie te betalen zonder zijn eigen levensonderhoud in gevaar te brengen. De echtgenoot die alimentatie betaalt, moet dus altijd een eigen risico behouden. Volgens de Düsseldorfer Tabelle bedragen de maandelijkse persoonlijke behoeften zonder persoonlijke behoeften 1.200 euro.

• De behoeftige echtgenoot kan alimentatie ontvangen indien hij of zij niet in zijn of haar levensonderhoud kan voorzien
• De bekwame echtgenoot moet de ander onderhouden door middel van alimentatie indien hij of zij daartoe in staat is

Tips van een advocaat – Video

De gronden voor onderhoud – zorg, aanvullend en ouderdomsonderhoud

Alimentatie kan na de echtscheiding alleen worden gevorderd indien een van de gronden voor alimentatie op het tijdstip van de echtscheiding bestaat. Indien dit pas later ontstaat, kan geen alimentatie worden gevorderd.

Onderhoud van de kinderopvang

Alimentatie voor kinderopvang kan worden gevorderd door de ouder die na de scheiding voor kinderen onder de drie jaar moet zorgen. Volgens de wet is het niet redelijk om binnen dit kader naar het werk te gaan. Zelfs als er een crèche of grootouders beschikbaar zijn om een deel van de zorg over te nemen, kan de ouder besluiten thuis te blijven. Als de kinderen ouder zijn dan drie jaar, kan van de ouder worden verlangd dat hij weer gaat werken. Deeltijds werken is absoluut toegestaan om voldoende zorg voor de kinderen te garanderen.
In bepaalde gevallen bestaat hier echter nog aanspraak op na de leeftijd van drie jaar. In geval van problemen op school of ziekte van het kind kan later ook aanspraak worden gemaakt op kinderalimentatie. Dit wordt gewoonlijk van geval tot geval beslist.

Onderhoud wegens ziekte

Als een van de ex-echtgenoten door ziekte niet meer in staat is om betaald werk te verrichten, kan hij of zij alimentatie vorderen van de partner wegens ziekte. De precieze omvang hangt in detail af van het type en de omvang van de gezondheidsbeperking. De aandoeningen moeten echter in elk geval worden gedocumenteerd door middel van een medisch attest.

Extra onderhoud

Indien de alimentatieplichtige echtgenoot een hoger inkomen heeft dat bepalend is voor het huwelijk, kan een zogenaamde aanvullende alimentatie van de partner verschuldigd worden. Om hierop aanspraak te kunnen maken, mag het eigen inkomen niet toereikend zijn om de levensomstandigheden te handhaven. De aanvullende alimentatie is zo geregeld dat zij een aanvulling vormt op verdere aanspraken op alimentatie na het huwelijk, d.w.z. dat het verschil wordt bijgelegd door de beter verdienende partner.

Onderhoud wegens werkloosheid

Een echtgenoot die na de echtscheiding geen passend betaald werk kan vinden, kan aanspraak maken op alimentatie. Een dergelijke aanspraak kan echter alleen worden geldend gemaakt indien geen aanspraak wordt gemaakt op verzorging of onderhoud wegens ziekte of ouderdom. Bovendien moet worden aangetoond dat de betrokkene serieuze pogingen heeft ondernomen om een baan te vinden.

Onderhoud van bejaarden

Als een ex-echtgenoot vanwege zijn leeftijd geen werk kan vinden, kan hij of zij aanspraak maken op alimentatie. Welke leeftijd hiervoor geschikt wordt geacht, varieert van geval tot geval, maar komt gewoonlijk overeen met de standaardleeftijdsgrenzen voor wettelijke pensioenen. Jongeren kunnen ook aanspraak maken op deze alimentatie door aan te tonen dat zij wegens hun leeftijd geen passend werk kunnen vinden in de mogelijke beroepsgroepen.

Onderhoud op grond van billijkheid

Volgens de wet is het ook mogelijk om alimentatie te eisen indien er ernstige redenen zijn om geen betaalde arbeid te kunnen verrichten en het onbillijk zou zijn om geen alimentatie te ontvangen. Precieze richtsnoeren over wanneer een dergelijk geval zich voordoet, worden niet gegeven en de beslissing verschilt van geval tot geval.

Onderhoud van onderwijs

Indien een opleiding werd stopgezet of niet werd gevolgd in afwachting van het huwelijk, heeft de echtgenoot de mogelijkheid om de opleiding na het huwelijk te hervatten of te beginnen en alimentatie te vorderen tijdens de opleiding. In dit geval moet de opleiding echter noodzakelijk zijn om een passende baan te vinden. De duur van het onderhoud is echter beperkt tot de gemiddelde duur van het onderwijs.

Het bedrag – dit is op hoeveel alimentatie de echtgenoot recht heeft

Het bedrag van de alimentatie na het huwelijk wordt altijd gelijkelijk door beide echtgenoten vastgesteld. Eerst wordt het voor alimentatie relevante inkomen berekend. Belastingen, sociale premies, redelijke beroepstoepassingen tegen een vast tarief van 5% en werkelijke uitgaven voor oudedagsvoorziening tot 23% van het bruto-inkomen worden van het bruto-inkomen afgetrokken. Indien de echtgenoot kinderalimentatie betaalt, moet deze ook worden afgetrokken. Van dit bedrag wordt een vast percentage van drie zevende, d.w.z. iets minder dan 43%, afgetrokken als onderhoudsverplichting na het huwelijk indien de andere persoon geen winstgevende beroepsbezigheid uitoefent. De persoon die onderhoudsgeld moet betalen, moet echter een minimumbedrag van 1.200 euro als aftrekpost kunnen behouden.

• Het bedrag wordt altijd op dezelfde manier berekend, zowel voor alimentatie bij scheiding als voor alimentatie voor echtgenoten
• Bepaalde verplichtingen worden afgetrokken van het netto-inkomen en het recht vloeit hieruit voort

De duur – hoelang moet alimentatie worden betaald

In de wet is niet precies geregeld hoe lang de alimentatie na het huwelijk moet worden betaald. In beginsel bestaat er echter geen levenslang recht op alimentatie. Na de echtscheiding is het mogelijk de betalingen in de tijd te beperken of tot nul terug te brengen, maar alleen als dat rechtvaardig en billijk is, hetgeen in geval van twijfel door de familierechtbank wordt onderzocht. Voor de beperking in de tijd van de alimentatie is doorslaggevend of de partner die recht heeft op alimentatie, nadelen heeft ondervonden als gevolg van het huwelijk, zoals een terugval in zijn loopbaan door de zorg voor de gemeenschappelijke kinderen of een laag pensioen. Huwelijken die langer dan 20 jaar hebben geduurd, krijgen vaak een onbeperkte alimentatievordering.

• De duur is niet duidelijk geregeld in de wet
• Afhankelijk van de duur en het verloop van het huwelijk, zijn er verschillende regelingen

De belangrijkste vragen over alimentatie na echtscheiding

De vraag naar de financiële situatie na een echtscheiding is altijd een onderwerp van gesprek. Om geschillen over deze kwestie te voorkomen, is het belangrijk de juridische situatie en de rechten te kennen. De experts van Lukinski beantwoorden daarom alle belangrijke vragen over alimentatie na echtscheiding.

Hoe wordt de alimentatie na het huwelijk berekend?

Alimentatie na het huwelijk wordt berekend op basis van het bruto-inkomen van beide echtgenoten, waarbij rekening wordt gehouden met bepaalde verplichtingen. Afhankelijk van de reden voor de alimentatie, ontstaat een andere alimentatievordering. De exacte bedragen moeten voor elk geval afzonderlijk worden berekend.

Wanneer moet ik alimentatie betalen aan mijn vrouw?

In korte huwelijken (meestal van twee jaar of minder) is er geen alimentatievordering voor de vrouw. Bij langere huwelijken moet alimentatie worden betaald indien een of meer van de gronden voor alimentatie kunnen worden aangevoerd. Dit varieert echter sterk van geval tot geval.

Hoe lang kan een scheiding aanslepen?

Echtscheidingen met wederzijdse instemming en pensioenverevening zijn gepland voor een periode van vier tot zes maanden. Zonder pensioenverevening wordt een minnelijke scheiding teruggebracht tot één tot drie maanden. Als de echtgenoten het echter niet eens worden, kan een echtscheiding een jaar of langer aanslepen, afhankelijk van hoe snel een overeenkomst wordt bereikt.

Hoe lang moet u scheidingsalimentatie betalen?

Scheidingsalimentatie hoeft alleen te worden betaald tot de echtscheiding officieel is. Scheidingsalimentatie is dus beperkt tot een periode tussen de scheiding en de echtscheiding.

Wat is echtelijke alimentatie?

Partneralimentatie is een overdrachtsbetaling die door de meerverdienende echtgenoot moet worden betaald tijdens de scheiding en na het einde van de huwelijksperiode. Alimentatie voor echtgenoten is geregeld in het BGB.

Familierecht: echtscheiding, scheidingsjaar, advocaat en kosten – Video

Echtscheiding: kinderen, huis en procedure – Gids

Feiten: Kinderen, procedure en onderhoud

• Echtscheiding wegens onbillijkheid
• Beheren van eigendom
• Pensioenaanspraken
• Echtscheiding met kind
• Echtscheidingsprocedure
• Echtscheidingsovereenkomst
• Echtscheidingsrecht
• Onderhoud

Leven: Redenen, scheidingsjaar en naamsverandering

• Apart wonen
• Naamsverandering
• Gronden voor echtscheiding
• Scheidingsjaar

Huis verkopen, flatgebouw en condominium:

• Plat verkopen
• Huis verkopen
• In het midden van een scheiding? Snel een huis verkopen