Wat is de onroerendgoedbelasting?

Huiseigenaren, flatbewoners, landeigenaren, allen zijn in Duitsland onderworpen aan onroerendgoedbelasting. De onroerendgoedbelasting wordt jaarlijks berekend door de belastingdiensten, meer bepaald het Lagefinanzamt.

Onroerendgoedbelasting voor eigenaars van:

• Huizen
• Condominiums
• Land

Hoe berekent u de onroerendgoedbelasting?

Berekening in 3 stappen – Om het bedrag van de onroerende voorheffing voor een individueel onroerend goed te berekenen, is er een formule met 3 stappen. Eerst moet u de taxatiewaarde hebben, eenvoudig gezegd de waardebepaling van het belastingkantoor voor uw eigendom.

Stap 2 is het tarief van de onroerende voorheffing, eenvoudig gezegd: afhankelijk van het soort onroerend goed dat u bezit, zal de waarde hoger of lager zijn. Voorbeeld: In een twee-onder-een-kapwoning is het tarief van de onroerende voorheffing iets lager dan in een vrijstaande eengezinswoning. Stap 3 is de aanslagvoet van de onroerendgoedbelasting. Dit wordt door elke gemeente afzonderlijk vastgesteld. Op die manier kunnen gemeenten zichzelf ook aantrekkelijker maken voor bijvoorbeeld huizenbouwers en kapitaalinvesteerders.

Formule:

• Vastgestelde taxatiewaarde x aanslagvoet onroerendgoedbelasting x aanslagvoet onroerendgoedbelasting

De basis is de taxatiewaarde – hoe hoger de taxatiewaarde van uw eigendom, hoe meer onroerende voorheffing u betaalt, vergeleken met de andere eigenaars in uw gemeente.

Onroerende voorheffing snel uitgelegd

Laten we de onroerendgoedbelasting nog eens snel samenvatten, met de belangrijkste onderdelen.

Onroerendgoedbelasting snel uitgelegd:

• Jaarlijkse belasting op onroerend goed
• Stap 1 – Grondslag van de schatting = standaardwaarde (schatting van uw eigendom door het belastingkantoor)
• Stap 2 – Onroerendgoedbelastingtarief : Type onroerend goed
• Stap 3 – Belastingtarief: Gemeentelijk belastingtarief

Wijziging als gevolg van de hervorming van de onroerendgoedbelasting

1. Herwaardering van ~ 35 miljoen eigendommen
2. Uniforme beoordeling door de federale overheid
3. Onroerende voorheffing C als nieuwe categorie

Herwaardering van ~ 35 miljoen eigendommen

De onroerendgoedbelasting is sinds de invoering ervan in 1998 altijd controversieel geweest. Dit komt doordat de grondslag voor de waardebepaling volgens de BewG (Waarderungsgesetz) verouderde waarden zijn uit 1964 (oude Bundesländer) en 1935 (nieuwe Bundesländer).

In 2018 oordeelde het Federaal Grondwettelijk Hof daarom dat er een fundamentele hervorming van de onroerende voorheffing moet komen. Zij moet uiterlijk op 31 december 2024 ten uitvoer zijn gelegd. Daarom ontvangen de eigenaars van onroerend goed nu brieven van hun belastingkantoren waarin zij worden verzocht actuele gegevens over de herwaardering van hun onroerend goed in te dienen.

• Oude waarden uit 1964 (oud BL) en 1935 (nieuw BL)

Lees hier meer over de methodologie van de beoordeling:

• Methode van de gekapitaliseerde winsten
• Reële waarde methode

Uniforme beoordeling door de federale overheid

• Gepland: Uniforme beoordelingsmethoden in het hele land
• Actueel: Verschillende waarderingsmethoden in federale staten

Onroerende voorheffing C als nieuwe categorie

Er zijn nog steeds 2 soorten onroerendgoedbelasting, onroerendgoedbelasting A en onroerendgoedbelasting B. Onroerendgoedbelasting “A” wordt gebruikt voor grond met een agrarisch en bosbouwkundig gebruik, of kortweg landbouwgrond. Onroerendgoedbelasting “B” wordt gebruikt voor andere ontwikkelde en bebouwbare eigendommen, d.w.z. alles wat bebouwbaar is.

Met de hervorming van de onroerendgoedbelasting komt er nog een categorie bij, de onroerendgoedbelasting C.

• Grondbelasting “A” – landbouwgebruik (land met gebruik voor land- en bosbouw)
• Onroerendgoedbelasting “B” – Gebruik voor gebouwen (andere ontwikkelde en bebouwbare grond)

Onroerendgoedbelasting “C” splitst de vorige onroerendgoedbelasting “B” in 2 delen. in onroerendgoedbelasting “B” blijven alle andere, bebouwde eigendommen over. Onroerendgoedbelasting “C” zal alleen voor vrijstaande woningen gelden. Met andere woorden, grond die nog niet bebouwd is, maar waarvoor reeds lang een vergunning is afgegeven.

Het doel van onroerendgoedbelasting “C” is het scheppen van nieuwe woonruimte. Braakliggende terreinen die waarschijnlijk bebouwd zullen worden, kunnen dus een eigen (nog hoger) heffingspercentage krijgen.

• Onroerendgoedbelasting “C” – vrijstaande bouwpercelen

Berekening van materiële activa – eenvoudig uitgelegd met de belangrijkste tips

Voor de waarde van de materiële activa worden gebouwen en buitenfaciliteiten getaxeerd. De vermogenswaardemethode wordt hoofdzakelijk gebruikt voor eigendommen die niet op de huurmarkt worden verhandeld. De materiële waarden worden bepaald voor door de eigenaar bewoonde eengezinswoningen, waarbij het onroerend goed aanvullend wordt getaxeerd volgens de methode van de comparatieve waarde.

Bij de berekening wordt eerst de standaardgrondwaarde gebruikt om de marktwaarde van de grond te bepalen, vervolgens wordt de werkelijke waarde van het gebouw toegevoegd.

De werkelijke waarde van het gebouw wordt berekend op basis van de productiekosten van het gebouw minus eventuele ouderdomsreducties. De reële waarde van de grond (marktwaarde van de grond) en de reële waarde van het gebouw worden bij elkaar opgeteld en vermenigvuldigd met een reële-waardefactor.

De berekening van de reële-waardefactor is gebaseerd op het soort gebouw, de voorlopige reële waarde en de genormaliseerde grondwaarde. De totale reële waarde die op deze wijze wordt bepaald, geeft aan welke financiële middelen zouden moeten worden besteed om het onroerend goed opnieuw op te bouwen.

Berekeningsvoorbeeld: Materiële waarde

Voor de berekening van de materiële waarde van een onroerend goed gaan wij uit van de volgende gegevens als voorbeeld:

• Waarde van het land: 100.000 euro
• Reële waarde van het gebouw: 150.000 euro
• Materiële waarde factor: 0,5

Dit resulteert in de volgende berekening:

Waarde in natura = (100.000 euro + 150.000 euro) * 0,5 = 125.000 euro

Wanneer wordt de vermogenswaardemethode het meest toegepast?

De vermogenswaardemethode is de meest gebruikte waarderingsmethode voor onroerend goed voor eigen gebruik. Bij de vermogenswaardemethode worden de waarde van het onroerend goed en de waarde van het bijbehorende aandeel in de grond afzonderlijk bepaald voor door de eigenaar bewoonde condominiums, eengezinswoningen en tweegezinswoningen. Het is een van de ingewikkeldste procedures, omdat bijzondere omstandigheden, zoals schade of de noodzaak van renovatie, ook in de bepaling van de waarde van het goed worden meegenomen en de waarde dienovereenkomstig verminderen. De grondwaarde wordt bepaald aan de hand van de standaard grondwaardetabel van de betrokken regio.

Taxatie voor de verkoop van onroerend goed

Een samenvatting van alle belangrijke informatie die u moet weten over taxaties bij de verkoop van onroerend goed: Een eigendom taxeren. Alle stappen: verkooptips.

Inkomstenbenadering: Uitsplitsing van de marktwaarde en de inkomenswaarde van het gebouw

De methode van de gekapitaliseerde opbrengstwaarde verdeelt het onroerend goed in de marktwaarde van de grond en de opbrengstwaarde van het gebouw.

Grondwaarde rente = 7 procent * 100.000 euro = 7.000 euro

Inkomenswaarde gebouw = 5.600 euro * 12,50 (vermenigvuldigingsfactor) = 70.000 euro

Dit omvat de huurinkomsten, de onderhoudskosten en de kosten voor het beheer van de grond en het gebouw. Dienovereenkomstig worden de huuropbrengsten minus de beheerskosten en de grondwaarde inclusief de rente vergeleken.

• Methode van de gekapitaliseerde winsten

Vergelijkende waarde methode: Vergelijking van gelijksoortige eigenschappen

De comparatieve waarde methode vergelijkt uw eigendom met gelijkaardige eigendommen. Het wordt met name gebruikt voor de verkoop van eigen flats en huizen. De vergelijkende waarde kan ook worden bepaald voor onbebouwde grond.

Prijs per vierkante meter van het vergelijkbare onroerend goed = 300.000 euro / 100 m² = 3.000 euro per m²

Aankoopprijs van het te taxeren onroerend goed = 3.000 euro * 200 m2 = 600.000 euro

Alleen eigendommen op vergelijkbare locaties en met een vergelijkbare indeling worden in de vergelijking meegenomen. De in de taxatie opgenomen eigendommen moeten afkomstig zijn uit de onmiddellijke omgeving van het woonhuis. De methode van de vergelijkende waarde wordt geacht de werkelijkheid bijzonder dicht te benaderen. Het wordt zeer vaak gebruikt om de waarde van eigendommen te bepalen omdat de locaties regionaal betrekkelijk vergelijkbaar zijn.

• Vergelijkende waardeprocedure

Waardebepaling (kosten)

Wie stelt taxaties op voor onroerend goed? Wat kost een huis taxateur? Wat kost een taxateur voor oude gebouwen? Tenzij wettelijke voorschriften de aanstelling van een deskundige vereisen, zal een taxatie van onroerend goed u een realistische waardebepaling van uw onroerend goed op de regionale en nationale markt geven. Wij bieden tijdige en nauwkeurige taxaties van grond, residentieel en commercieel vastgoed.

Indien de taxatie echter voor de rechter moet worden gebracht, bijvoorbeeld bij een echtscheiding, moet een beroep worden gedaan op een deskundige tegen betaling. De woon- of huurwoning wordt ter plaatse geïnspecteerd. In de regel wordt zowel een schriftelijke als een digitale kopie van de taxatie afgegeven.

• Taxatieverslag